Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013

ΑΔΜΗΕ: Παγιώνεται η Μείωση της Ζήτησης Ηλεκτρισμού


της Αθηνάς Καλαϊτζόγλου http://www.energia.gr/

Παγιώνεται πλέον η μείωση της ζήτησης ηλεκτρικού ρεύματος, με τις ΑΠΕ και δη τα φωτοβολταϊκά να εντείνουν το πρόβλημα, καθώς υποκαθιστούν τη συμβατική παραγωγή. Μάλιστα, τον Αύγουστο, παρά τις υψηλές θερμοκρασίες, καταγράφεται βουτιά στην κατανάλωση ηλεκτρισμού.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε ο ΑΔΜΗΕ, η μείωση της ζήτησης ηλεκτρισμού στο 8μηνο του 2013 υπερβαίνει το 5% (5,1%) σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2012, ενώ το ποσοστό μείωσης του Αυγούστου συγκριτικά με τον αντίστοιχο μήνα του 2012 φθάνει στο 3,4%. Η ζήτηση στο Σύστημα κατά τον προηγούμενο μήνα διαμορφώθηκε στις 4.344 GWh, έναντι 4.765 GWh τον Αύγουστο του 2012, ενώ η συνολική ζήτηση ανήλθε σε 4.816 GWh, έναντι 4.986 GWh του 2012.
Εκτοξεύεται κυριολεκτικά τον Αύγουστο η παραγωγή από ΑΠΕ, με μεταβολή που φθάνει στο +83,9% έναντι του Αυγούστου του 2012, ενώ σε επίπεδο 8μηνου συγκριτικά με το αντίστοιχο διάστημα του 2012 η αύξηση υπολογίζεται σε περίπου 50%. Αντίθετα, ενώ το φυσικό αέριο, Αύγουστο φέτος με Αύγουστο πέρυσι, παρουσιάζει θετική μεταβολή 9,5%, στο 8μηνο η μεταβολή έχει αρνητικό πρόσημο 16,6%. Φέτος ήταν η χρονιά των υδροηλεκτρικών, κάτι το οποίο αποτυπώνεται στο 8μηνο με θετική συγκριτική μεταβολή 70,9%, ενώ απώλειες καταγράφονται στο ίδιο διάστημα και για τη λιγνιτική παραγωγή (-19.3%).
Η παραγωγή από μονάδες ΑΠΕ τον Αύγουστο υπολογίζεται σε 844 GWh, έναντι 450 GWhτον Αύγουστο του 2012. Το νούμερο αυτό, μάλιστα, είναι το υψηλότερο από την αρχή του χρόνου, οπότε σημειώνεται σταθερή ανοδική πορεία για την παραγωγή από ΑΠΕ. Τον Αύγουστο συμμετείχαν στη συνολική παραγωγή με ποσοστό 18%, όταν το φυσικό αέριο είχε 27% συμμετοχή, οι λιγνίτες 46%, τα υδροηλεκτρικά 9%, ενώ ήταν μηδενική η συμμετοχή του πετρελαίου.
Σε επίπεδο ζήτησης φαίνεται μια αύξηση από την υψηλή τάση, που είναι της τάξης του 7%, φαινόμενο το οποίο χαρακτηρίζεται συγκυριακό, δεδομένου ότι δεν υπάρχει αντίστοιχη εικόνα κατά τους προηγούμενους μήνες. Το αντίθετο μάλιστα. Φεβρουάριο, Μάρτιο και Μάιο η ζήτηση από την υψηλή τάση παρουσιάζει αρνητικό πρόσημο, ενώ τους υπόλοιπους μήνες, πλην του Απριλίου, η ζήτηση είναι σχεδόν οριακή.
Στην καθαρή παραγωγή από συμβατικές μονάδες συμμετείχε, εύλογα, με το μεγαλύτερο ποσοστό η ΔΕΗ (περίπου 78%), ο όμιλος Μυτιληναίος με 10,8% (και με την ΚόρινθοςPower), η Elpedison Ενεργειακή με 8,7%, και η Ήρων Βοιωτίας με 2,8%. Η συμμετοχή των συγκεκριμένων μονάδων σε επίπεδο ισχύος ήταν, από τον όμιλο Μυτιληναίος 9,2%, από την Elpedison 6,1%, από τον Ήρωνα 4,3% (μαζί με τη Θερμοηλεκτρική), και από τη ΔΕΗ 80,3%.
Ενδιαφέρον, εξάλλου, παρουσιάζει η εμπορία ηλεκτρικής ενέργειας. Το ισοζύγιο των διασυνδέσεων εμφανίζεται μειωμένο και από 251.097 MWh περιορίζεται στις 142.412 MWhτον Αύγουστο φέτος. Το μεγαλύτερο μερίδιο των εισαγωγών προέρχεται από τη Βουλγαρία (74%), ενώ στις εξαγωγές διαγκωνίζονται Ιταλία (40%) και Τουρκία (38%). Η τελευταία αποδείχθηκε, όπως ανέφεραν αρμόδιοι παράγοντες της αγοράς, πολύ καλή αγορά, με ιδιαίτερα ελκυστικές τιμές και καθώς οι Ιταλοί είχαν κόψει το καλώδιο τον προηγούμενο μήνα, οι εισαγωγές από τη Βουλγαρία κατευθύνθηκαν στην τουρκική αγορά, αφού η ελληνική δεν ήταν και τόσο ελκυστική για τους Έλληνες εισαγωγείς, λόγω τιμών.
Τέλος, τον Αύγουστο η μέγιστη ωριαία συνολική ζήτηση σημειώθηκε στις 2 μ.μ. της 1ης του μηνός (8.417 MW), με την ελάχιστη στις 8 π.μ. της 25ης του μηνός (4.585 MW).

Μετά το Λαζαρίδη χτύπησε και ο Θεόδωρος Πάγκαλος



http://www.koutipandoras.gr/

Μετά και τις δηλώσεις του Χρύσανθου Λαζαρίδη περί ΣΥΡΙΖΑ και “αντισυνταγματικού τόξου” ήρθε και η σειρά του Θεόδωρο Πάγκαλου να “χτυπήσει”, αυτή τη φορά εναντίον του ΚΚΕ. Ο κ. “μαζί τα φάγαμε”, αν και παλαίο στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού, υποστήριξε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι καο το ΚΚΕ είναι ένα κόμμα που δεν θέλει τη δημοκρατία, καθώς το καταστατικό του περιλαμβάνει την αποκάσταση την ανατροπή της δημοκρατίας και την εγκαθίδρυση μιας σοβιετικής Δημοκρατίας. 
 Ο πρώην υπουργός σημείωσε ότι η Δημοκρατία επιτρέπει στους εχθρούς της να εκφράζονται εναντίον της και πρόσθεσε ότι η Χρυσή Αυγή δεν είναι το μόνο κόμμα που το κάνει αυτό. Ερωτηθείς σχετικά, απάντησε ότι το ΚΚΕ έχει στο καταστατικό του την ανατροπή της Δημοκρατίας με επανάσταση και την εγκαθίδρυση σοβιετικής δημοκρατίας
 «Προτείνει την κατάργηση του πολιτεύματος. Είναι ελεύθεροι να λένε ότι θέλουν. Υπάρχουν και άλλα κόμματα, που απλώς δεν το λένε».
 Πολύ απλά ο κ. Πάγκαλος συνεχίζει το σκοτεινό έργο που ξεκίνησε ο συνεργάτης του Πρωθυπουργού Χρύσανθος Λαζαρίδης εναντίον των κομμάτων της Αριστεράς. Με ύπουλο τρόπο τοποθέτησαν στο ίδιο κάδρο με τη Χρυσή Αυγή αρχικά το ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια το ΚΚΕ, με σκοπό να πλήξουν τα εκλογικά τους αποτελέσματα. Τα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής των μνημονίων και η συνεχής δυσαρέσκεια στην ελληνική κοινωνία προσπαθούν να υπερκαλυφθούν με ένα και μόνο τρόπο: Την εκτόξευση λάσπης στα υπόλοιπα κόμματα. 
 Το πλέον λυπηρό είναι το γεγονός ότι τόσο ο κ. Πάγκαλος όσο και ο κ. Λαζαρίδης προέρχονται από το χώρο της Αριστεράς. Φαίνεται όμως ότι με τα χρόνια αλλάξαν και οι πεποιθήσεις.

Ε.Α.Μ.Ε. ΛΕΚΑΝΟΠΕΔΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ:ΤΟΣΗ ΚΟΡΟΙΔΙΑ ΠΙΑ...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι
Αυτά που γίνονται το τελευταίο διάστημα και ιδιαίτερα
τον τελευταίο χρόνο είναι πρωτοφανή από ιδρύσεως του Λιγνιτικού Κέντρου Μεγαλόπολης.
Η έλλειψη προγραμματισμού , η άναρχη εκμετάλλευση του Ορυχείου , η απαξίωση του πάγιου εξοπλισμού και η μεγάλη έλλειψη εργατοτεχνικού προσωπικού είχαν ως αποτέλεσμα αυτά που ζούμε αυτή την ώρα.
Από πού να αρχίσουμε;
Aπό τα δύο  θανατηφόρα ατυχήματα  στις 18 Αυγούστου 2012 και 29 Αυγούστου 2013   και ενδιάμεσα άλλα 2-3 σοβαρά περιστατικά;
Οτι πέρσι τέτοιο καιρό το ορυχείο έγινε μια απέραντη λίμνη χάρις στον σχεδιασμό που είχε κάνει η τοπική ιεραρχία για τον επικείμενο χειμώνα, που είχε ως αποτέλεσμα για πρώτη φορά στα χρονικά του Ορυχείου να δηλώνει αδυναμία για την τροφοδοσία των μονάδων και να βγαίνουν εκτός λειτουργίας;
Συνεχίζοντας όμως φθάσαμε στο σήμερα 14 Σεπτεμβρίου 2013 όπου μια “πρωτόγνωρη” κατολίσθηση προκάλεσε τεράστιες ζημιές τόσο στον πάγιο εξοπλισμό όσο και τα κοιτάσματα του ορυχείου.Μία κατολίσθηση που ως εκ θαύματος απ’ ότι φαίνεται δεν θρηνήσαμε για άλλη μια φορά ανθρώπινα θύματα. Μία κατολίσθηση πού σύμφωνα με τα λεγόμενα του Διευθυντή του Λ.Κ.Μ. “δεν μπορούσε να προβλεφθεί διότι υπήρχαν αστάθμητοι παράγοντες”.   
   ΤΟΣΗ ΚΟΡΟΙΔΙΑ ΠΙΑ:::
Και για να συνεχίσουμε την λογική του παραλόγου σε αμέσως επόμενη  ερώτηση που του θέσαμε δήλωσε ότι δεν είναι υποχρεωμένος να ενημερώνει τους εκπροσώπους των εργαζομένων.
Για εμάς ο διευθυντής (αν γνώριζε τη σημασία των λέξεων μπέσα και φιλότιμο) θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί ήδη διότι δεν εμπνέει πλέον καμία εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους του Λ.Κ.Μ. !
Σίγουρα υπάρχουν και άλλοι υπεύθυνοι και πρέπει σύντομα να γίνει ο καταμερισμός των ευθυνών και να απομακρυνθούν από την ιεραρχία κι αν αυτοί είναι εξωτερικοί συνεργάτες (εργολάβοι) να απομακρυνθούν ΑΜΕΣΑ από τον χώρο του Ορυχείου.
 Κλείνοντας θα δανειστώ τα λεγόμενα συναδέλφου μας ο οποίος είπε επί λέξη, για εργολάβο που δραστηριοποιείται στο ορυχείο, στην  δήθεν Γενική συνέλευση-Συγκέντρωση “Εγώ είμαι το ΑΦΕΝΤΙΚΟ, εγώ το ανοίγω εγώ το κλείνω”.
 Εμείς δεν μπορούμε να επιτρέψουμε τους “νεκροθάφτες” του ορυχείου να γίνουν τιμητές των πάντων!

Υ.Γ  Δεν θέλουμε να γίνουμε μάντες κακών οιωνών αλλά ο τρόπος εξόρυξης που γίνεται τόσο στο πεδίο της μαραθούσας όσο και στα δυτικά πρανή μας επιδεικνύει περίτρανα ότι η διεύθυνση του Λ.Κ.Μ. δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο σχεδιασμό και πολύ σύντομα θα έχουμε τα ίδια αποτελέσματα.

Ιδιωτικοποίηση ΔΕΗ - Η τελευταία πράξη ενός προσχεδιασμένου εγκλήματος

Του Στέφανου Πράσσου


Η πλήρη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και της Ηλεκτρικής Ενέργειας (Η/Ε) μπαίνει στο τελικό της στάδιο μετά και τη δημοσιοποίηση από την κυβέρνηση (Πράξεις Υπουργικού Συμβουλίου 24.7.2013) του χρονοδιαγράμματος της διάλυσης και του ξεπουλήματος της μεγαλύτερης κρατικής επιχείρησης της χώρας! Έτσι μέχρι το τέλος του χρόνου θα πουληθεί το 49% των δικτύων μεταφοράς της Υψηλής Τάσης (ΑΔΜΗΕ), με ταυτόχρονη ανάληψη της διοίκησης από τον «επενδυτή», ενώ στο πρώτο εξάμηνο του 2014 θα δοθεί στον «επενδυτή» και το υπόλοιπο 51% (είσοδος στρατηγικού επενδυτή) και η ΔΕΗ θα αποχωρήσει τελείως από τη ιδιοκτησία των δικτύων της! Δηλαδή ο νέος ιδιοκτήτης θα πάρει (προφανώς τζάμπα) περίπου 12.000 χιλιόμετρα δικτύων μεταφοράς υψηλής τάσης που έγιναν από το υστέρημα του Ελληνικού λαού και την επομένη κιόλας θα αρχίσει να εισπράττει «διόδια ενέργειας» από όσες εταιρείες (και η ΔΕΗ μέσα σ αυτές) χρησιμοποιούν τα δίκτυα. Αυτό είναι σχιζοφρενικό αφού καμιά σοβαρή εταιρεία, δημόσια ή ιδιωτική ποτέ δεν πουλάει το δίκτυο μεταφοράς γιατί θα χρειαστεί μετά να πληρώνει τεράστια ποσά για να μεταφέρει τα προϊόντα της! Να σημειώσουμε ότι ο ίδιος ο Σαμαράς προεκλογικά έλεγε ότι τα μόνα που δε θα πουληθούν στη ΔΕΗ θα είναι τα δίκτυα μεταφοράς!
Το δεύτερο στάδιο προβλέπει τη δημιουργία μιας Εταιρείας, θυγατρικής της ΔΕΗ (τη λεγόμενη μικρή ΔΕΗ), η οποία θα περιέχει στο χαρτοφυλάκιό της, την παραγωγή και την εμπορία του 30% της μητρικής ΔΕΗ. Αυτά που είδαν το φως της δημοσιότητας και ισχύουν μέχρι σήμερα είναι ότι στη «μικρή ΔΕΗ» θα περιέλθουν 1400 MW από λιγνίτη (2 μονάδες του ΑΗΣ [Ατμο-Ηλεκτρικού Σταθμού]  Αμυνταίου, ο ΑΗΣ Μελίτης που είναι σήμερα η πιο σύγχρονη και πιο ακριβοπληρωμένη μονάδα της ΔΕΗ αλλά και η Μελίτη ΙΙ για την οποία υπάρχει υποδομή και προβλέπεται να κατασκευαστεί στο μέλλον) συμπεριλαμβανομένων και των αντίστοιχων ορυχείων, 500 MW από υδροηλεκτρικά (το συγκρότημα του Νέστου), 500 MW από φυσικό αέριο (μάλλον ο ΑΗΣ Κομοτηνής) και δώρο 1.500.000 καταναλωτές, αφού η ΔΕΗ εξαναγκάζεται να παραδώσει το αντίστοιχο πελατολόγιο και η κυβέρνηση μελετά τον τρόπο που θα τους στείλει στους ιδιώτες (άλλη μια υγιέστατη λειτουργία του «ανταγωνισμού» και των «ελεύθερων αγορών»)! Η διαδικασία δημιουργίας και πώλησή της «Μικρής ΔΕΗ» θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο έως τον Φεβρουάριο του 2014.

Οι εργαζόμενοι και στις δυο περιπτώσεις (αφού ολοκληρωθούν οι μεταθέσεις, μετατάξεις, απολύσεις) θα περάσουν στους νέους ιδιοκτήτες υπογράφοντας προφανώς Ατομικές Συμβάσεις Εργασίας. Τέλος ότι απομείνει από τη χιλιοδιασπασμένη πλέον μητρική ΔΕΗ με βάση το χρονοδιάγραμμα θα πρέπει να έχει ιδιωτικοποιηθεί πλήρως μέσω της «προσέλκυσης στρατηγικού επενδυτή» το αργότερο στο πρώτο τρίμηνο του 2016! Σημειωτέον ότι ήδη το 17% των μετοχών της σημερινής ΔΕΗ είναι ήδη προς πώληση στο ΤΑΙΠΕΔ.

Το ιστορικό του προσχεδιασμένου ξεπουλήματος
Για να μπορέσει να γίνει σήμερα το ξεπούλημα της ΔΕΗ και να περάσει εξ ολοκλήρου η Ηλεκτρική Ενέργεια στα χέρια των κερδοσκόπων βιομηχάνων και των αεριτζήδων της ενέργειας μεσολάβησαν 20 και πλέον χρόνια σχεδιασμού, απαξίωσης και διαρκών διοικητικών και νομοθετικών παρεμβάσεων της κομισιόν και των Ελληνικών κυβερνήσεων.

Το κεφάλαιο της χώρας μας και του εξωτερικού  τα τελευταία χρόνια, ορέγεται τον τζίρο (4 δισ ευρώ περίπου ετησίως) και το πελατολόγιο (7 εκατομμύρια πελάτες) της ΔΕΗ και ψάχνει τρόπους να τη “βάλει στο χέρι” με τη βοήθεια της ΕΕ και των ελληνικών κυβερνήσεων. Σ αυτά τα ζητήματα κάνουν μαζί “γιουρούσι” στη δημόσια περιουσία ντόπιοι και ξένοι βιομήχανοι αφού οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται και διεκδικούν τα....

τελευταία χρόνια την Η/Ε στη χώρα μας είναι πολυεθνικές με τη συμμετοχή αντίστοιχα Ελλήνων βιομηχάνων πχ ο Μυτιληναίος συνεργάζεται την ισπανική Endesa και τη γαλλική Alstom, η ΤΕΡΝΑ με την Γαλική GdF-Suez κλπ

Η περίπτωση  της ΔΕΗ ήταν ιδιαίτερη και χρειαζόταν προσεχτικές και μακροχρόνιες παρεμβάσεις λόγω του μεγέθους της (περίπου 17 με 20 δις ευρώ υπολογίζεται σήμερα η περιουσία της, χώρια τα ενεργά λιγνιτικά κοιτάσματα αξίας 150 έως 250 δις ευρώ), της καθετοποιημένης δομής της (παραγωγή, μεταφορά, διανομή, εμπορία), Των δυσκολιών και της περιπλοκότητας των μορφών παραγωγής (λιγνιτωρυχεία, λίμνες, ντιζελοκίνητα εργοστάσια κλπ) του κρατικο-μονοπωλιακού της ρόλου στη λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας (ρεύμα κάτω του κόστους παραγωγής και άλλες διευκολύνσεις στη βιομηχανία της χώρας μας) αλλά και του κοινωνικού της χαρακτήρα (κατασκευή δικτύων και στο πιο απομακρυσμένο χωριό, αγροτικά τιμολόγια, πολύτεκνοι, ΑΜΕΑ, ρεύμα στα νησιά που τη στοιχίζει δεκαπλάσια από την τιμή πώλησης κλπ). 

Γι αυτό και ξεκίνησε από το 1990 η διαδικασία τεμαχισμού, απαξίωσης και ιδιωτικοποίησης της μεγαλύτερης δημόσιας επιχείρησης της χώρας με τις "οδηγίες" και τις αποφάσεις της ΕΕ, την ψήφιση, των “απαιτούμενων” για την απαξίωση και διάλυση, νόμων και τροπολογιών από τη βουλή, την "άοκνη" προσπάθεια όλων των αστικών κυβερνήσεων αλλά και την «αμέριστη συμπαράσταση» της ξεπουλημένης ηγεσίας του Σ.Κ της ΔΕΗ.

Η πρώτη προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ έγινε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη την περίοδο 1990-93 που στην ουσία ήταν και η πρώτη   προσπάθεια επιβολής του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας. Εκτός των άλλων εμποδίων, που ήταν κυρίως οι σθεναροί αγώνες των εργαζομένων και η ισχνή κοινοβουλευτική της πλειοψηφία, η κυβέρνηση του λαομίσητου ηγέτη Κ. Μητσοτάκη πηγαίνοντας για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ βρήκε και ένα αξεπέραστο, για αστική κοινοβουλευτική κυβέρνηση, εμπόδιο που ήταν τα αποθεματικά του ασφαλιστικού των εργαζομένων, τα οποία ήταν ενσωματωμένα στα περιουσιακά στοιχεία της ΔΕΗ. Δηλαδή οι εργαζόμενοι επειδή δεν είχαν ασφαλιστικό ταμείο και φορέας ασφάλισής τους ήταν ο ίδιος ο εργοδότης ο οποίος αφού τους κάλυπτε συνταξιοδοτικά και υγειονομικά επένδυε στην επιχείρηση τα αποθεματικά, γι αυτό και οι εργαζόμενοι είχαν περιουσία μέσα στην περιουσία της ΔΕΗ και αν δε γινόταν διαχωρισμός των περιουσιακών στοιχείων δεν μπορούσαν να πουλήσουν ούτε ένα κομματάκι, ούτε μια μετοχή!
Σ' αυτό το πρόβλημα και αφού μεσολάβησαν έξι χρόνια, δυο αναλογιστικές μελέτες, διαβουλεύσεις και παζάρια πάνω και κάτω από το τραπέζι, η πλειοψηφία της συνδικαλιστικής ηγεσίας της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΣΑΔ-συν) “διαισθανόμενη την ευθύνη και τη σοβαρότητα του ρόλου της” ως κατ' εξοχήν εκπροσώπου του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού  προσέφερε καθοριστική βοήθεια αφού δέχτηκε να διαχωριστεί η περιουσία, να αναγραφεί και να επικαιροποιηθεί το ποσό του αποθεματικού των εργαζομένων, στη συνέχεια (εκπροσωπώντας συνδικαλιστικά και νομικά τους εργαζόμενους που ποτέ δεν είχαν ερωτηθεί) χάρισε τα αποθεματικά των εργαζομένων στη ΔΕΗ και στους μετέπειτα ιδιώτες μετόχους, “έναντι αντιπαροχής” που θα ήταν η κάλυψη από τον κρατικό προϋπολογισμό των ασφαλιστικών ελλειμμάτων του Ταμείου.

Αφού λύθηκε πλέον “το πρόβλημα” του ιδιοκτησιακού διαχωρισμού, δόθηκε και η πρώτη “οριστική λύση του ασφαλιστικού των εργαζομένων της ΔΕΗ”  (θα ακολουθήσουν έκτοτε πάρα πολλές “οριστικές λύσεις του ασφαλιστικού”), μπήκε μπροστά η διαδικασία μετοχοποίησης της ΔΕΗ. Δόθηκε λοιπόν στους ιδιώτες  μετόχους το 49%  της ΔΕΗ (η αξία της οποίας υπολογιζόταν τότε 7 έως 10 τρις δραχμές, χωρίς τα λιγνιτικά αποθέματα)  έναντι 600 δισεκατομμυρίων δραχμών! Δηλαδή πουλήθηκε στην ουσία η μισή ΔΕΗ στο ένα 1/15 της αξίας της όταν σχεδόν τα 3/4 της πραγματικής και το πενταπλάσιο της υποτιμημένης της αξίας ανήκουν στους εργαζόμενους με τη σφραγίδα μάλιστα (λόγω αναλογιστικής μελέτης) της ΔΕΗ και της ίδιας της κυβέρνησης.

Την ίδια χρονιά μπαίνει σε εφαρμογή και η προσαρμογή της χώρας μας στην απελευθέρωση της ενέργειας με την ψήφιση στη βουλή του Ν. 2773/99 που στην ουσία είναι η ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής οδηγίας 92/96 στο Ελληνικό δίκαιο. Αυτός ο νόμος και άλλοι τρεις που ψηφίστηκαν αργότερα με δεκάδες τροποποιήσεις βάζουν τις βάσεις για την είσοδο των ιδιωτών στην Η/Ε αφού το κράτος χρηματοδοτεί τις επενδύσεις τους μέχρι και 90% του συνολικού κόστους και φροντίζει να πουλάνε το ρεύμα τους πανάκριβα στη ΔΕΗ που αναγκάζεται να το μεταπουλάει στη λιανική έως και 100% κάτω από την τιμή  που το αγοράζει και μάλιστα σταματώντας πολλές φορές δικές της μονάδες, ενώ ταυτόχρονα απαγορεύει στη ΔΕΗ να αναπτύξει νέες μονάδες παραγωγής ρεύματος παρά μόνο σε αντικατάσταση παλαιών μονάδων (όμως ούτε αυτό της επέτρεψαν ποτέ να το κάνει) παρά τον ορατό τότε κίνδυνο ενός γενικευμένου μπλακ-άουτ λόγω έλλειψης ισχύος.

Η “Απελευθέρωση” της αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας που δήθεν έγινε  για να έχουν οι καταναλωτές φθηνότερο ρεύμα και καλύτερες υπηρεσίες αποδείχτηκε  ότι στην ουσία έγινε για να οικονομήσουν αμύθητα ποσά και να βάλουν στο χέρι το δημόσιο πλούτο και τους καταναλωτές οι βιομήχανοι! 50% αυξήθηκε το ρεύμα από την έναρξη της απελευθέρωσης και οι βιομήχανοι πιέζουν να γίνουν αυξήσεις ακόμα 60% αφού όπως λένε η ΔΕΗ δεν υπολογίζει σωστά το κόστος της κιλοβατώρας (KW/h). Αυτοί που κατασκεύασαν μονάδες με καύσιμο εισαγόμενο φυσικό αέριο (Μυτιληναίος, Λάτσης κλπ) δήθεν για να παράγουν ρεύμα για δική τους χρήση, ανάγκασαν μέσω του υπηρετικού τους προσωπικού (των κυβερνήσεων  ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΔΗΜΑΡ) τη ΔΕΗ να το αγοράζει έως και στην τριπλάσια τιμή απ ότι το πουλάει η ΔΕΗ σ αυτούς τους ίδιους για τις ανάγκες των ενεργοβόρων τους βιομηχανιών, (Μυτιληναίος με Αλουμίνα της Ελλάδας, Λάτσης για διυλιστήρια κλπ) και στους άλλους βιομήχανους. Και βεβαίως επιδοτούνται ακόμα και όταν δεν λειτουργούν οι μονάδες τους (ψυχρή εφεδρεία) με 100.000 ευρώ ανά εγκατεστημένη  ΜW/h.Τα ίδια ισχύουν και για τις επενδύσεις των βιομηχάνων στις ΑΠΕ (ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά, μικρά υδροηλεκτρικά) όπου εκτός των άλλων επιδοτήσεων εισπράττουν κι άλλο χαράτσι από τους οικιακούς καταναλωτές μέσω του ΕΤΜΕΑΡ (Ειδικό Ταμείο Μείωσης Εκπομπών Αερίων Ρύπων) ταυτόχρονα τα τελευταία 15 χρόνια αναπτύσσεται σαρωτικά η λεγόμενη “αφανής ιδιωτικοποίηση” μέσω εργολάβων στην μηχανολογική και ηλεκτρολογική συντήρηση, στις κατασκευές δικτύων, στη φύλαξη, στην καθαριότητα, ακόμα και στην παραγωγή με τεράστια κέρδη των εργολάβων και θύματα τους εργαζόμενους, στο λεγόμενο δουλεμπόριο, χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και  εξευτελιστικά μεροκάματα.

Η προτελευταία πράξη του δράματος (στην οποία συμμετείχε ενεργά και πάλι η πλειοψηφία της ηγεσίας της ΓΕΝΟΠ) γράφτηκε με τη διάσπαση (τριχοτόμηση) της ΔΕΗ σε θυγατρικές για να μπορέσει να χωριστεί σε φιλέτα ούτως ώστε σήμερα να ξεπουληθούν άνετα οι πιο κερδοφόροι της τομείς! Οι νέες εταιρείες που είναι πλέον εντελώς διαχωρισμένες από τη ΔΕΗ είναι: ΑΔΜΗΕ που είναι τα δίκτυα μεταφοράς Υψηλής Τάσης, ΔΕΔΗΕ που είναι η διανομή, τα δίκτυα της χαμηλής τάσης, η Παραγωγή (Σταθμοί παραγωγής και ορυχεία) και η Εμπορία που παραμένουν στη μητρική ΔΕΗ.

Η εμπειρία των εργαζομένων και των οικιακών καταναλωτών από τη μέχρι σήμερα Απελευθέρωση της Η/Ε, την Ανάπτυξη και τον Ανταγωνισμό είναι ασύμφορη και οδυνηρή γι αυτό δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κανέναν να παίζει παιχνίδια κερδοσκοπίας με το ηλεκτρικό ρεύμα που είναι κοινωνικό αγαθό απαραίτητο για την επιβίωση! Είναι πλέον ώριμο να δημιουργηθεί  ένα μαζικό, εργατικό και λαϊκό κίνημα που θα απαιτήσει μια ΔΕΗ ενιαία και καθετοποιημένη, 100% Δημόσια, κάτω από εργατικό και κοινωνικό έλεγχο που θα λειτουργεί για τις ανάγκες του λαού και όχι των βιομηχάνων, με εθνικοποίηση-κρατικοποίηση του συνόλου της Η/Ε, χωρίς ούτε έναν ιδιώτη και αεριτζή στην Ηλεκτροπαραγωγή. 

Το ασφαλιστικό της ΔΕΗ και το μεγάλο ξεπούλημα της συνδικαλιστικής αριστοκρατίας  
Η συνδικαλιστική ηγεσία των εκπροσώπων του κυβερνητικού και Πάλε ποτέ εκσυγχρονιστικού μπλοκ των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΑΔ συνέβαλε καθοριστικά σε όλα τα στάδια της απαξίωσης, της διάλυσης και του ξεπουλήματος  της ΔΕΗ και της Ηλεκτρικής Ενέργειας συνολικά, στηρίζοντας την πολιτική και τις επιδιώξεις της αστικής τάξης, της ΕΕ και της κυβέρνησης.

Στην ιστορία των μεγαλύτερων εγκλημάτων, πουλημένων συνδικαλιστών, κατά της εργατικής τάξης  θα μείνει το ξεπούλημα του ασφαλιστικού της ΔΕΗ αφού χαρίστηκαν στον εργοδότη τα ασφαλιστικά αποθεματικά των εργαζομένων για να μπορέσει να μετοχοποιηθεί και να πουληθεί η Επιχείρηση.

Το ασφαλιστικό των εργαζομένων της ΔΕΗ δημιουργήθηκε με το νόμο 4491 του 1966 και ήταν ένα πρωτοποριακό ασφαλιστικό σύστημα (ασφάλιση στον εργοδότη) αφού ο εργοδότης παρακρατούσε τις ασφαλιστικές εισφορές από τους εργαζόμενους και τις επένδυε στην επιχείρηση, αναλαμβάνοντας την υποχρέωση να καλύπτει υγειονομικά και συνταξιοδοτικά τους εργαζόμενους. Έτσι οι εργαζόμενοι ήταν εξασφαλισμένοι αλλά και η επιχείρηση κέρδιζε αφού αναπτυσσόταν με τα λεφτά των εργαζομένων και δε χρειαζόταν να καταφύγει σε έντοκο εξωτερικό δανεισμό. Αυτός ήταν ο λόγος που δεν μπορούσαν να πουλήσουν περιουσιακά στοιχεία ούτε μετοχές αφού οι εργαζόμενοι είχαν περιουσία μέσα στην περιουσία της ΔΕΗ και ήταν αδύνατο να διαχωριστεί χωρίς  τη συναίνεση τους.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη με τους αντιασφαλιστικούς νόμους 1902/90, 1976/91, 2084/92 γνωστούς ως νόμους Σιούφα και Σουφλιά έκανε το πρώτο βήμα αποδόμησης του ασφαλιστικού συστήματος στη χώρα για να βρεθεί μπροστά σ ένα μεγάλο απεργιακό και αγωνιστικό κίνημα που εκφράστηκε και στη ΔΕΗ  με πολυήμερες απεργίες αλλά και έναν «προχωρημένο» μηχανισμό απεργοσπασίας (με συνδικαλιστές και απεργοσπαστικά σωματεία) που έφτασαν να μεταφέρουν απεργοσπάστες ακόμα και με ελικόπτερα. Παρά τις διάφορες παρεμβάσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη που προσπάθησε τότε να δημιουργήσει ασφαλιστικό ταμείο στη ΔΕΗ δεν μπορούσε να πουλήσει αν δεν ξεκαθάριζε με το ασφαλιστικό των εργαζομένων γι αυτό ανέθεσε στις αγγλικές εταιρείες WYATT &PRUDENTIAL, την εκπόνηση αναλογιστικής μελέτης για να προσδιοριστεί το οικονομικό μέγεθος της ασφαλιστικής περιουσίας των εργαζομένων της ΔΕΗ που σύμφωνα με την τελευταία μελέτη που παραδόθηκε το 1994 ανέρχεται στα 3,3 τρισεκατομμύρια δραχμές!!! Τεράστιο ποσό αν αναλογιστεί κανείς ότι το 1999 το 49% της ΔΕΗ πουλήθηκε έναντι 600 δις δραχμών και τα αποθεματικά των εργαζομένων τότε ήταν 4,5 τρις δραχμές, επικαιροποιημένα!     

Από τότε ξεκινάει ένας μεγάλος αγώνας της αστικής τάξης και των πολιτικών της εκπροσώπων (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) να «εξαφανίσουν» την ασφαλιστική περιουσία των εργαζομένων που στέκεται εμπόδιο στα σχέδιά τους και το πετυχαίνουν με τη συναίνεση των «προθύμων» συνδικαλιστών το 1999 με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, υπουργό βιομηχανίας τον Βενιζέλο και πρόεδρο της ΓΕΝΟΠ τον Νίκο Έξαρχο ο οποίος ένα χρόνο αργότερα διορίζεται ΓΓ Αθλητισμού στο υπουργείο Πολιτισμού με Υπουργό πάλι τον Βενιζέλο! Η δικαιολογία ότι πήρε αξιοκρατικά τη θέση γιατί έπαιζε μικρός μπάσκετ δεν έπεισε κανέναν! Έτσι οι εργαζόμενοι μέσω των «εκπροσώπων τους» ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ, Σπάρτακος και άλλα εργοδοτικά συνδικάτα (Λειτουργώντας ως πέμπτη φάλαγγα στις γραμμές του συνδικαλιστικού κινήματος και παρά την διαφωνία και αντίδραση 8 πρωτοβάθμιων συνδικάτων που είχαν και την πλειοψηφία των εργαζομένων) χαρίζουν τα αποθεματικά στη ΔΕΗ και το κράτος, με νόμο που ψήφισαν στη βουλή ΠΑΣΟΚ–ΝΔ-Συνασπισμός, αναλαμβάνει την υποχρέωση να καλύπτει τις υποχρεώσεις του ταμείου και να αφαιρεί από το καταγραμμένο ποσό των αποθεματικών. Αυτό έγινε για κάποια χρόνια αλλά ξεκινώντας τα μνημόνια οι κυβερνήσεις αναγνωρίζουν την υποχρέωση αλλά «αδυνατούν να τις καλύψουν»! 

Η «συνεπέστατη» αυτή στάση της ξεπουλημένης συνδικαλιστικής ηγεσίας συνεχίζεται και με τη μετοχοποίηση αφού αντί να οργανώσουν τον αγώνα για την αποτροπή της προτρέπουν τους εργαζόμενους να αγοράσουν μετοχές, για «να γίνουν αφεντικά στον εαυτό τους», επειδή «η μετοχοποίηση θα μας προστατέψει από την ιδιωτικοποίηση», για  «να αντλήσει η ΔΕΗ φθηνό χρήμα από το χρηματιστήριο και να κάνει επενδύσεις» και άλλα φαιδρά επιχειρήματα. Στα ταμεία της ΔΕΗ εισέρευσαν συνολικά από τη μετοχοποίηση 150 δις δραχμές που τότε αντιστοιχούσαν στα κέρδη ενός τριμήνου και η κατασκευή μιας μόνο μονάδος παραγωγής (ΑΗΣ Μελίτης) κόστισε τα τριπλάσια!

Την ίδια τακτική ακολούθησε η πλειοψηφία της ηγεσίας του Σ.Κ της ΔΕΗ κάνοντας πλάτες για να περάσουν όλοι οι νόμοι για την απελευθέρωση της Η/Ε πιστοί στον «Υγιή ανταγωνισμό» παρότι ήταν ολοφάνερη η απαξίωση της ΔΕΗ και η εξόφθαλμη πριμοδότηση των ιδιωτών κερδοσκόπων.

Το τελευταίο ξεπούλημα (γιατί από δω και στο εξής δεν τους χρειάζονται) της ηγεσίας του Σ.Κ της ΔΕΗ έγινε πρόσφατα που πριν ακόμα αποφασίσει η κυβέρνηση και το Δ.Σ της ΔΕΗ την τριχοτόμηση η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ την αποφάσισε ως το λιγότερο κακό σε έκτακτο συνέδριο! Έτσι τη διάσπαση της ΔΕΗ (τριχοτόμηση) σε θυγατρικές ώστε να πουληθεί ευκολότερα τη στήριξαν οι σύνεδροι της ΠΑΣΚΕ με ελάχιστες «απώλειες», η μισή ΔΑΚΕ και η ΣΑΔ που απαρτίζεται από συνέδρους του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς ούτε μία απώλεια!

Εμετικό γλύψιμο ... αξίας 50.000 ευρώ

Πιθανόν να θυμάστε μια γλοιώδεις μαντινάδα που απεύθυνε πριν ένα μήνα περίπου ο σκηνοθέτης  Γιάννης Σμαραγδής στον Σαμαρά κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο προαύλιο της οικίας Τσικλητήρα που οργάνωσαν ο Δήμος Πύλου-Νέστορος και ο εκπολιτιστικός σύλλογος Ναυαρίνο.
Αν όχι να σας θυμίσουμε την μαντινάδα του σκηνοθέτη προς τον πρωθυπουργό: «Σαν ήλιος βγήκες φωτεινός / στς Αμερικής τ' αλώνι / κι έλαμψες και ήρθες νικητής / και σ' αγαπάμε όλοι».

Το Σάββατο, λοιπόν, μάθαμε το … κοστολόγιο του συγκεκριμένου  … γλειψίματος.
50.000 ευρώ. Δεν είναι και λίγα. Και αυτό προκύπτει από συνέντευξη που έδωσε το Σαββάτο στην «Ελευθεροτυπία» ο πρώην πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Γιώργος Παπαλιός.

Αναφέρει λοιπόν:
«Εναν χρόνο αφ' ότου είχε ολοκληρώσει το "Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι" και δύο μόλις μέρες μετά τη μαντινάδα που αφιέρωσε στον Αντώνη Σαμαρά, -ο Γ. Σμαραγδής- ήρθε στο Κέντρο ζητώντας 50.000 από τα 280.000 ευρώ που είχε ξοδέψει, λέει, για να πουλήσει την ταινία του στο εξωτερικό. Στο ΕΚΚ, όμως, δεν προβλέπονται τέτοιου είδους εξυπηρετήσεις.
 ….  Ο Σμαραγδής φρόντισε να μας ενημερώσει ότι τυγχάνει και παιδικός φίλος του Πάνου Παναγιωτόπουλου. Οταν όμως μου τηλεφώνησαν από το υπουργείο ζητώντας να δω θετικά το θέμα, τους απάντησα: "Αν το αίτημα είναι νόμιμο, σίγουρα θα λάβω θετική εισήγηση από το διευθυντή του Κέντρου.
Αν δεν είναι, τι θέλετε να κάνω, να παρανομήσω;". Εκεί μείναμε. Δεν δόθηκε συνέχεια. Μ' αυτά και μ' αυτά, ο Σμαραγδής τα κατάφερε. Ποιος θα τολμήσει να μη χρηματοδοτήσει την επόμενη ταινία ενός... "ανεβασμένου" σκηνοθέτη, όπως τον αποκάλεσε ο Σαμαράς;».

Αντε μετά να μην θυμηθείς τον Κώστα Βάρναλη:. «και συ πρόστυχη πένα και μολύβι του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα».